Klasztor OO. Bernardynów w Przeworsku - Zwiedzanie kościoła i klasztoru

Zwiedzanie kościoła i klasztoru

Zapraszamy do zwiedzenia naszego kościoła i klasztoru. Na poszczególnych podstronach przedstawiono najciekawsze zabytkowe obiekty znajdujące się w kościele – w nawie północnej (lewej) i południowej (prawej), kaplicy Św. Antoniego, prezbiterium oraz w zakrystii i klasztorze. Dołączone opisy są ze względów technicznych skrótowe; większość przedstawionych obiektów ma własną, długą historię, której wyczerpujące omówienie zajęłoby zbyt dużo miejsca. Zachęcamy również do rzeczywistego odwiedzenia naszej świątyni i obejrzenia tych zabytków.

Na wstępie proponujemy wirtualny spacer wokół kościoła i klasztoru.

Wokół kościoła

Zachodnia fasada kościoła

Zachodnia fasada kościoła w letnie popołudnie.

Kościół został wybudowany w latach 1461-1465, pierwotnie jako świątynia jednonawowa; później przebudowano kościół, tworząc budowlę trójnawową. Nazwisko architekta zaginęło niestety na przestrzeni dziejów. Prace związane z wykończeniem kościoła i rozbudową klasztoru trwały jeszcze do końca XV stulecia. Z kolei w XVII wieku, w okresie świetności i rozkwitu przeworskiego konwentu, bogato wyposażono kościół i dokonano szeregu znaczących prac modernizacyjnych.

Uwagę wszystkich odwiedzających przykuwa bardzo charakterystyczna, widoczna z daleka fasada kościoła, będąca książkowym przykładem tzw. gotyku małopolskiego. Jednym z jego typowych elementów są ślepe okienka, zwane blendami. Warto zauważyć, że niskie dzisiaj wejście główne było onegdaj o wiele wyższe, a do tego prowadziły do niego schody! Różnicę widać, patrząc na nie z wnętrza kościoła.

Z południowej (prawej) strony znajduje się wejście do krużganku oraz mur klasztoru. Udamy się więc na północ. Przy doskonale zachowanych murach obronnych z XVII wieku stoi dzwonnica wybudowana w roku 1973, z trzema dzwonami o imionach na cześć patronów kościoła: Barbara (500 kg), Antoni (800 kg) i Maria (1 650 kg).

Dzwonnica

Dzwonnica; od lewej: Barbara, Maria, Antoni.

Od strony północnej (murów obronnych) do bryły kościoła przylega → rokokowa kaplica wybudowana w 1757 roku, jako kaplica Jezusa Biczowanego. W latach 1894-1962 była to kaplica → przeworskiej Matki Bożej Pocieszenia a obecnie znajduje się tam cudowny obraz → Św. Antoniego.

Kaplica Św. Antoniego

Widok kaplicy Św. Antoniego w promieniach wschodzącego słońca.

Staraniem naszych gwardianów oraz władz miasta pieczołowicie odrestaurowano mury obronne, niegdyś broniące klasztoru i miasta od strony wschodniej i północnej. Zachowane fragmenty zostały wybudowane w latach 1645-1647, a całość zmodernizowanych wówczas fortyfikacji projektował → inż. Krzysztof Mieroszewski. Dziś jest to uroczy i ciepły zakątek.

Mury obronne
Manierystyczny szczyt prezbiterium

Od strony wschodniej wzrok przechodniów przyciąga → manierystyczny trójboczny szczyt prezbiterium, wybudowany w roku 1612. Warto zwrócić uwagę na obecne także i tu ślepe okienko – wspomnianą już blendę – oraz piękne ornamenty w górnych kondygnacjach.

Wieża

Wspaniałym uzupełnieniem jest przebudowana w drugiej połowie XVII w. ośmioboczna wieża w formie baszty, z koronkowym zwieńczeniem oraz blendami dobrze nawiązującymi do manierystycznych ornamentów szczytu prezbiterium.

Klasztor od wschodu

Widok klasztoru i kościoła od strony wschodniej.


Gdzieś był, gdy zakładałem ziemię?
Powiedz, jeżeli znasz mądrość.
Kto wybadał jej przestworza?
Wiesz, kto ją sznurem wymierzył?
Na czym się słupy wspierają?
Kto założył jej kamień węgielny
ku uciesze porannych gwiazd,
ku radości wszystkich synów Bożych?

Hi 38, 4-7

© 2009 Klasztor OO. Bernardynów w Przeworsku

Powrót