Klasztor OO. Bernardynów w Przeworsku - Ministranci

Ministranci

Sprawy organizacyjne

Spotkania ministranckie odbywają się w soboty o godzinie 10.00. Opiekunem ministrantów jest Ojciec Dominik.

O ministrantach

Ministrant

Ministrant (z łac. "ministrare" – służyć) jest to zazwyczaj młoda osoba świecka, która po stosownym ustanowieniu może uczestniczyć bliżej świętych obrzędów, tym samym reprezentując wiernych wokół ołtarza oraz pomagać celebransowi. Strój ministranta stanowią: komża, sutanka i kołnierz (w kolorach danego okresu liturgicznego) lub alba przepasana cingulum. Ministranci, zgrupowani w parafialnych wspólnotach ministranckich, powinni być zawsze objęci szeroką formacją; zarówno liturgiczną jak i ludzką, wspólnotową, kierowaną przez Opiekuna grupy i pomagających mu animatorów.

Nasi ministranci z O. Kordianem

Nasi ministranci z Ojcem Kordianem.

Stopnie Ministranckie

Kandydat
Godło ministranckie

Godło ministranckie.

Na zbiórkach formacyjnych uczy się podstaw służenia oraz poznaje modlitwy ministranckie. Pogłębia swoją wiedzę o roku liturgicznym, używanych szatach i naczyniach liturgicznych. Kandydaci podczas liturgii noszą szarfy.

Choralista

Najważniejszą funkcją choralisty jest dawanie znaków dzwonkami. Czyni to podczas wyjścia z zakrystii, trzykrotnie dzwoniąc dzwonkiem, który wisi przy drzwiach zakrystii. Oprócz tego uderza w gong i dzwoni dzwonkami podczas Przeistoczenia. W czasie formacji choralista uczy się śpiewu oraz odpowiedzi na wezwania kapłana podczas Mszy Świętej.

Ministrant Światła

Do obowiązków ministrantów światła należy noszenie świec podczas procesji oraz w czasie odczytywania Ewangelii. Na zbiórkach w szczególny sposób zagłębiają się w symbolikę światła. Chrystus bowiem został zapowiadany jako Światłość. Sam również nazywał siebie Światłością świata.

Ministrant Krzyża

Jak sama nazwa wskazuje, ministrant pełniący tę funkcję jest odpowiedzialny za krzyż używany podczas procesji. Nie może być on nigdy brudny, zakurzony ani też zniszczony. Ministrant krzyża dba również o miejsce, w którym krzyż się znajduje. Najważniejszą posługą jest noszenie krzyża podczas procesji czy też Drogi Krzyżowej. Wielki Piątek jest dniem szczególnej posługi ministrantów krzyża.

Ministrant Księgi

Odpowiedzialny jest za wszelkie księgi liturgiczne używane podczas Mszy Świętej oraz nabożeństw. Przed liturgią do jego obowiązków należy zaznaczenie odpowiednich czytań w → lekcjonarzu, przygotowanie → Ewangeliarza oraz → Mszału. Podczas Mszy Świętej podaje Mszał kapłanowi sprawującemu Eucharystię. Musi więc znać dokładnie układ i rozmieszczenie tekstów.

Ministrant Ołtarza

Najważniejszym zadaniem ministranta ołtarza jest służenie kapłanowi przez przynoszenie i podawanie darów oraz wcześniejsze ich przygotowanie. Dlatego też na zbiórkach formacyjnych poznaje wszystkie naczynia oraz szaty liturgiczne. Troszczy się również o to, aby były one otoczone wielkim szacunkiem.

Ministrant Kadzidła

Do spełniania tej funkcji potrzebnych jest zawsze dwóch ministrantów. Jeden z nich to turyferariusz. Podczas liturgii podaje kapłanowi → trybularz do okadzenia lub sam dokonuje okadzenia, np. podczas błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem. Dba również o czystość trybularza i zajmuje się rozpalaniem węgielków. Drugi ministrant to nawikulariusz. Odpowiedzialny jest za łódkę, w której znajduje się kadzidło, i dba o to, aby nigdy go nie zabrakło.

Ministrant Wody

Podczas liturgii podaje kapłanowi wodę święconą do obrzędu pokropienia, np. wiernych (aspersja) lub ziół i kwiatów czy dewocjonaliów. Dba również o kociołek z wodą i kropidło.

Ministrant Mitry i Pastorału

Ich zadaniem jest opieka nad → mitrą i → pastorałem, gdy obecny jest biskup.

Lektor

Lektor, z łac. "lector" – czytający, jest powołany do czytania fragmentów z Pisma Świętego, z wyjątkiem Ewangelii. Może również podawać intencje modlitwy powszechnej, a gdy nie ma psałterzysty, może również wykonać psalm między czytaniami i śpiew przed Ewangelią. Każdy ministrant, który chce zostać lektorem, musi przejść kurs poprawnego czytania i szacunku do Pisma Świętego. VII stopień Liturgicznej Służby Ołtarza obejmuje także posługę psałterzysty, wykonującego psalm między czytaniami (responsoryjny) oraz aklamację Alleluja przed Ewangelią.

Ceremoniarz

Jest to najbardziej zaszczytna i najważniejsza posługa w formacji Liturgicznej Służby Ołtarza. Do obowiązków ceremoniarza należy:

Ceremoniarzem może więc zostać osoba, która dobrze zna liturgię i przeszła odpowiednie kursy.

Ceremoniarz może też pełnić funkcję Animatora, który pomaga opiekunowi ministrantów w formacji członków Liturgicznej Służby Ołtarza. Musi wykazywać się dużą wiedzą oraz umiejętnością pracy z dziećmi i młodzieżą.

Kodeks ministranta

  1. Ministrant kocha Boga i dla Jego chwały wzorowo spełnia swoje obowiązki.
  2. Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.
  3. Ministrant rozwija w sobie życie Boże.
  4. Ministrant pracuje nad swoim charakterem i czuwa nad czystością serca i duszy.
  5. Ministrant poznaje liturgię i żyje nią.
  6. Ministrant modli się za Kościół, za Ojczyznę i służy Jej rzetelną pracą.
  7. Ministrant jest dobrym synem i bratem.
  8. Ministrant swoją chrześcijańską postawą wnosi wszędzie prawdziwą radość.
  9. Ministrant przez swoją pilność i sumienność staje się przykładem dla innych.
  10. Ministrant – podobnie jak kapłan – stara się być niejako drugim Chrystusem.

Młody Samuel usługiwał Panu pod okiem Helego. W owym czasie rzadko odzywał się Pan, a widzenia nie były częste. Pewnego dnia Heli spał w zwykłym miejscu. Oczy jego zaczęły już słabnąć i nie mógł widzieć. A światło Boże jeszcze nie zgasło. Samuel zaś spał w przybytku Pańskim, gdzie znajdowała się Arka Przymierza. Wtedy Pan zawołał Samuela, a ten odpowiedział: „Oto jestem”. Potem pobiegł do Helego, mówiąc mu: „Oto jestem; przecież mię wołałeś”. Heli odrzekł: „Nie wołałem cię, wróć i połóż się spać”. Położył się zatem spać. Lecz Pan powtórzył wołanie: „Samuelu!”. Wstał Samuel i poszedł do Helego, mówiąc: „Oto jestem; przecież mię wołałeś”. Odrzekł mu: „Nie wołałem cię, synu. Wróć i połóż się spać”. Samuel bowiem nie znał Pana a słowo Pańskie nie było mu jeszcze objawione. I znów Pan powtórzył po raz trzeci swe wołanie: „Samuelu!”. Wstał więc i poszedł do Helego, mówiąc: „Oto jestem; przecież mię wołałeś”. Heli spostrzegł się, że to Pan woła chłopca. Rzekł więc Heli do Samuela: „Idź spać! Gdyby jednak kto cię wołał, odpowiedz: Mów, Panie, bo sługa Twój słucha”.

1 Sm 3, 1-9

© 2009 Klasztor OO. Bernardynów w Przeworsku

Powrót