Klasztor OO. Bernardynów w Przeworsku - Droga Krzyżowa

Droga Krzyżowa

Zapraszamy do naszej wirtualnej Drogi Krzyżowej.

Przedstawione tu obrazy z naszego kościoła zostały namalowane w jesieni 1883 roku przez krakowskiego malarza Stanisława Bryńskiego.

Mogą Państwo wybrać jedną z dwóch wersji rozważań Drogi Krzyżowej:
ze Św. Janem Pawłem II, autorstwa O. Marcelego Gęśli OFM, albo
tradycyjne, których autorem jest Pan Szymon Wilk.

Wyboru można dokonać przy stacji I. Jeśli niczego się nie wybierze, będzie można tylko obejrzeć obrazy.


Stacja 1

Pan Jezus na śmierć skazany

K: Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie,
W: Żeś przez Krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Rozważaj duszo chrześcijańska jako Zbawiciel – Sędzia Najsprawiedliwszy, staje przed Piłatem, sędzią niesprawiedliwym; Ojciec i Dobroczyńca przed świętokradcą, Bóg sądzony przez stworzenie swoje. Po okrutnym biczowaniu i cierniem ukoronowaniu na ukrzyżowanie między dwoma łotrami zostaje skazany, przy tym chętnie na ten niesprawiedliwy dekret zezwala. Przypatrz się duszo, gdyż ten wyrok śmierci na Syna Bożego jest ferowany za ciebie, grzesznika zgubionego, a przelęknij się sprawiedliwych sądów nad grzechami twoimi.

Jezu najniewinniejszy, jak baranek na zabicie prowadzony, dzięki Tobie składam i chwałę wieczną oddaję, żeś się dla nas na śmierć łotrowską dekretować pozwolił, abyśmy żyli z Tobą na wieki. Padamy do nóg Twoich, wyznając, żeś na tak niesprawiedliwy wyrok nie zasłużył, boś Święty nad Świętymi. Biada mnóstwu grzechów naszych, na których zgładzenie potrzeba było, aby Syn Boski na śmierć krzyżową skazany został. Mężu boleści, zmiłuj się nad nami, a gdy nas sam sądzić będziesz, nie potępiaj nędznych grzeszników, lecz przyjmij i pozwól oglądać chwały Twej Majestat.

W: Któryś za nas cierpiał rany...

Poprzednia stacja Następna stacja

A Jezus dał im taką odpowiedź: „Nadeszła godzina, aby został uwielbiony Syn Człowieczy. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swojego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec.”

J 12, 23-26

© 2009 Klasztor OO. Bernardynów w Przeworsku

Powrót